पारयति – लट्लकारः, परस्मैपदी, प्रथमपुरुषः, एकवचनम्। (to fill, fill up, complete)

पारयति – लट्लकारः, परस्मैपदी, प्रथमपुरुषः, एकवचनम्।
पॄ पूरणे [१५३९] चुरादिगणीयः, उभयपदी सेट्
पॄ णिच् (सत्यापपाशरूपवीणातूलश्लोकसेनालोमत्वचवर्मवर्णचूर्णचुरादिभ्यो णिच् (३.१.२५))
पॄ इ (लशक्वतद्धिते (१.३.८), उपदेशेऽजनुनासिक इत् (१.३.२), तस्य लोपः (१.३.९))
पार् इ (अचो ञ्णिति (७.२.११५), उरण् रपरः (१.१.५१))
पारि (सनाद्यन्ता धातवः (३.१.३२))
पारि लँट् (वर्तमाने लट् (३.२.१२३))
पारि ल् (उपदेशेऽजनुनासिक इत् (१.३.२), हलन्त्यम् (१.३.३), तस्य लोपः (१.३.९))
पारि तिप् (तिप्तस्झि॰ (३.४.७८))
पारि ति (उपदेशेऽजनुनासिक इत् (१.३.२), तस्य लोपः (१.३.९))
पारि शप् ति (कर्तरि शप् (३.१.६८))
पारि अ ति (लशक्वतद्धिते (१.३.८), हलन्त्यम् (१.३.३), तस्य लोपः (१.३.९))
पारे अ ति (सार्वधातुकार्द्धधातुकयोः (७.३.८४))
पारयति (एचोऽयवायावः (६.१.७८))