भूतपूर्वः भारतीयः सेनापतिः माणेकवर्यः अद्य दिवं गतः। तं कः न जानाति। मया सः द्विवारं दृष्टः। एकवारं वयं छात्राः १९७२वर्षे विद्यालयस्य शिक्षणयात्रायां देहलीनगरात् हैदराबादनगरं गच्छामः स्म। अस्माकं संयानम् (train) नागपुरस्थेशने विरमितम् अस्ति स्म। तदा अधुनादृशं स्थेशने विशालजनसमुदायः नासीत् मुक्त-भ्रमणाय अवकाशम् भवति। वयं स्थेशने भ्रमणं कुर्मः पुरते संयाने (in train on the other side) माणेकवर्यं पश्यामः स्म। अहो आश्चर्यम्। वयं तस्मिनेव क्षणे याने आरोहाम माणेकवर्यम् अमिलाम च। सः अतीव भद्रः आसीत्। येन प्रकारेण सः अस्मान् स्वागतम् अकरोत् वयं स्तब्धाः अभवाम। वयं पञ्चदश-षोडश-वर्षीयाः बालकाः आस्मः। द्वितीयवारं मया सः अस्माकं विद्यालये अपश्यम्। तदा सः औपचारिके अभ्यागमने आगच्छत्।
वयं प्रार्थामहै तस्य आत्मा मोक्षं प्राप्नुयात्।
२००८-०६-२७ शुक्रवासरः (2008-06-27 Friday)
